Posts etiquetados ‘Pentecostés’

Necesitamos salvación

Publicado: 15 mayo, 2013 en BIBLIA
Etiquetas: , , , , ,

Espíritu SantoPentecostés (C) Juan 20, 19-23
NECESITADOS DE SALVACIÓN
JOSÉ ANTONIO PAGOLA, lagogalilea@hotmail.com
SAN SEBASTIÁN (GUIPUZCOA).

ECLESALIA, 15/05/13.- El Espíritu Santo de Dios no es propiedad de la Iglesia. No pertenece en exclusiva a las religiones. Hemos de invocar su venida al mundo entero tan necesitado de salvación.

Ven Espíritu creador de Dios. En tu mundo no hay paz. Tus hijos e hijas se matan de manera ciega y cruel. No sabemos resolver nuestros conflictos sin acudir a la fuerza destructora de las armas. Nos hemos acostumbrado a vivir en un mundo ensangrentado por las guerras. Despierta en nosotros el respeto a todo ser humano. Haznos constructores de paz. No nos abandones al poder del mal.

Ven Espíritu liberador de Dios. Muchos de tus hijos e hijas vivimos esclavos del dinero. Atrapados por un sistema que nos impide caminar juntos hacia un mundo más humano. Los poderosos son cada vez más ricos, los débiles cada vez más pobres. Libera en nosotros la fuerza para trabajar por un mundo más justo. Haznos más responsables y solidarios. No nos dejes en manos de nuestro egoísmo.

Ven Espíritu renovador de Dios. La humanidad está rota y fragmentada. Una minoría de tus hijos e hijas disfrutamos de un bienestar que nos está deshumanizando cada vez más. Una mayoría inmensa muere de hambre, miseria y desnutrición. Entre nosotros crece la desigualdad y la exclusión social. Despierta en nosotros la compasión que lucha por la justicia. Enséñanos a defender siempre a los últimos. No nos dejes vivir con un corazón enfermo.

Ven Espíritu consolador de Dios. Muchos de tus hijos e hijas viven sin conocer el amor, el hogar o la amistad. Otros caminan perdidos y sin esperanza. No conocen una vida digna, solo la incertidumbre, el miedo o la depresión. Reaviva en nosotros la atención a los que viven sufriendo. Enséñanos a estar más cerca de quienes están más solos. Cúranos de la indiferencia.

Ven Espíritu bueno de Dios. Muchos de tus hijos e hijas no conocen tu amor ni tu misericordia. Se alejan de Ti porque te tienen miedo. Nuestros jóvenes ya no saben hablar contigo. Tu nombre se va borrando en las conciencias. Despierta en nosotros la fe y la confianza en Ti. Haznos portadores de tu Buena Noticia. No nos dejes huérfanos.

Ven Espíritu vivificador de Dios. Tus hijos e hijas no sabemos cuidar la vida. No acertamos a progresar sin destruir, no sabemos crecer sin acaparar. Estamos haciendo de tu mundo un lugar cada vez más inseguro y peligroso. En muchos va creciendo el miedo y se va apagando la esperanza. No sabemos hacia dónde nos dirigimos. Infunde en nosotros tu aliento creador. Haznos caminar hacia una vida más sana. No nos dejes solos. ¡Sálvanos! (Eclesalia Informativo autoriza y recomienda la difusión de sus artículos, indicando su procedencia).

 

NECESSITADOS DE SALVAÇÃO

José Antonio Pagola. Tradução: Antonio Manuel Álvarez Pérez

O Espírito Santo de Deus não é propriedade da Igreja. Não pertence em exclusivo às religiões. Temos de invocar a Sua vinda ao mundo intero tão necessitado de salvação.

Vem Espírito criador de Deus. No Teu mundo não há paz. Os Teus filhos e filhas matam-se de forma cega e cruel. Não sabemos resolver os nossos conflitos sem utilizar a força destruidora das armas. Não nos acostumamos a viver nun mundo ensanguentado pelas guerras. Desperta em nós o respeito por todo o ser humano. Faz-nos construtores da paz. Não nos abandones ao poder do mal.

Vem Espírito libertador de Deus. Muitos dos Teus filhos e filhas vivemos escravos do dinheiro. Presos por um sistema que nos impede de caminhar juntos para um mundo mais humano. Os poderosos são cada vez mais ricos, os débeis cada vez mais pobres. Liberta em nós a força para trabalhar por um mundo mais justo. Faz-nos mais responsáveis e solidários. Não nos deixes nas mãos do nosso egoísmo.

Vem Espírito renovador de Deus. A humanidade está partida e fragmentada. Uma minoria dos Teus filhos e filhas disfrutamos de um bem-estar que nos está a desumanizar cada vez mais. Uma maioria imensa morre de fome, miséria e desnutrição. Entre nós cresce a desigualdade e a exclusão social. Desperta em nós a compaixão que luta pela justiça. Ensina-nos a defender sempre os últimos. Não nos deixes viver com um coração doente.

Vem Espírito consolador de Deus. Muitos dos Teus filhos e filhas vivem sem conhecer o amor, o lar ou a amizade. Outros caminham perdidos e sem esperança. Não conhecem uma vida digna, só a incerteza, o medo ou a depressão. Reaviva em nós a atenção aos que vivem sofrendo. Ensina-nos a estar mais próximos de quem está mais só. Cura-nos da indiferença.

Vem Espírito bom de Deus. Muitos dos Teus filhos e filhas não conhecem o Teu amor nem a Tua misericórdia. Afastam-se de Ti porque te têm medo. Os nossos jovens já não sabem falar Contigo. O Teu nome vai-se apagando das consciências. Desperta em nós a fé e a confiança em Ti. Faz-nos portadores da Tua Boa Nova. Não nos deixes órfãos.

Vem Espírito vivificador de Deus. Os Teus filhos e filhas, não sabemos cuidar da vida. Não conseguimos progredir sem destruir, não sabemos crescer sem acumular. Estamos a fazer do Teu mundo um lugar cada vez mais inseguro e perigoso. Em muitos vai crescendo o medo e vai-se apagando a esperança. Não sabemos para onde nos dirigimos. Infunde em nós o Teu alento criador. Faz-nos caminhar para uma vida mais sã. Não nos deixes sós. Salva-nos!

BISOGNOSI DI SALVEZZA

José Antonio Pagola. Traduzione: Mercedes Cerezo

Lo Spirito Santo di Dio non è proprietà della Chiesa. Non appartiene in esclusiva alle religioni. Dobbiamo invocare la sua venuta nel mondo intero tanto bisognoso di salvezza.

Vieni, Spirito creatore di Dio. Nel tuo mondo non c’è pace. Le tue figlie e i tuoi figli si uccidono in maniera cieca e crudele. Non sappiamo risolvere i nostri conflitti senza ricorrere alla forza distruttiva delle armi. Ci siamo abituati a vivere in un mondo insanguinato dalle guerre. Risveglia in noi il rispetto per ogni essere umano. Facci costruttori di pace. Non abbandonarci al potere del male.

Vieni, Spirito liberatore di Dio. Molti, noi figlie e figli tuoi, viviamo schiavi del denaro. Intrappolati da un sistema che ci impedisce di camminare insieme verso un mondo più umano. I potenti sono sempre più ricchi, i deboli sempre più poveri. Libera in noi la forza per lavorare per un mondo più giusto. Facci più responsabili e solidali. Non lasciarci in preda al nostro egoismo.

Vieni, Spirito rinnovatore di Dio. L’umanità è distrutta e divisa. Una minoranza dei tuoi figli e figlie godiamo di un benessere che ci sta sempre più disumanizzando. Una maggioranza immensa muore di fame, miseria e denutrizione. Tra noi cresce la disuguaglianza e l’esclusione sociale. Risveglia in noi la compassione che lotta per la giustizia. Insegnaci a difendere sempre gli ultimi. Non lasciarci vivere con un cuore malato.

Vieni, Spirito consolatore di Dio. Molti dei tuoi figli e figlie vivono senza conoscere l’amore, il focolare o l’amicizia. Altri camminano smarriti e senza speranza. Non conoscono una vita degna, solo incertezza, paura o depressione. Ravviva in noi l’attenzione a quelli che vivono nella sofferenza. Insegnaci a essere più vicini a quelli che sono più soli. Guariscici dall’indifferenza.

Vieni, Spirito buono di Dio. Molti dei tuoi figli e figlie non conoscono il tuo amore né la tua misericordia. Si allontanano da Te perché ti temono. I nostri giovani non sanno più parlare con Te. Il tuo nome si va cancellando dalle coscienze. Risveglia in noi la fede e la fiducia in Te. Facci portatori della tua Buona Notizia. Non lasciarci orfani.

Vieni, Spirito vivificatore di Dio. Noi tuoi figli e figlie non sappiamo custodire la vita. Non riusciamo a progredire senza distruggere, non sappiamo crescere senza accapar- rare. Stiamo facendo del tuo mondo un luogo sempre più insicuro e pericoloso. In molti va crescendo la paura e si va spegnendo la speranza. Non sappiamo verso dove ci dirigiamo. Infondi in noi il tuo alito creatore. Facci camminare verso una vita più sana. Non lasciarci soli. Salvaci!

NOUS AVONS BESOIN DE SALUT

José Antonio Pagola, Traducteur: Carlos Orduna, csv

L’Esprit Saint de Dieu n’est pas la propriété de l’Eglise. Il n’appartient pas exclusivement aux religions. Nous devons demander sa venue sur le monde entier qui a tant besoin de salut.

Viens Esprit créateur de Dieu. Dans ce monde qui t’appartient, il n’y a plus de paix. Tes fils et tes filles s’entretuent aveuglément et cruellement. Nous ne savons pas résoudre nos conflits sans recourir à la force destructrice des armes. Nous nous sommes habitués à vivre dans un monde ensanglanté par les guerres. Eveille en nous le respect pour tout être humain. Fais de nous des bâtisseurs de paix. Ne nous abandonne pas au pouvoir du mal.

Viens Esprit libérateur de Dieu. Beaucoup d’entre nous, tes fils et tes filles, sommes devenus esclaves de l’argent. Piégés par un système qui nous empêche de marcher ensemble vers un monde plus humain. Les puissants deviennent de plus en plus riches et les faibles de plus en plus pauvres. Libère en nous ta force afin que nous travaillions pour un monde plus juste. Fais que nous devenions plus responsables et plus solidaires. Ne nous laisse pas entre les mains de notre égoïsme.

Viens Esprit rénovateur de Dieu. L’humanité est brisée et déchirée. Nous, une minorité de tes fils et de tes filles, nous jouissons d’un bien-être qui nous déshumanise de plus en plus. Alors que l’immense majorité meurt de faim, de misère et de malnutrition. L’inégalité et l’exclusion sociale s’accroissent parmi nous. Eveille en nous la compassion qui lutte pour la justice. Apprends-nous à toujours défendre les plus petits. Ne nous laisses pas vivre avec un cœur malade.

Viens Esprit consolateur de Dieu. Beaucoup parmi tes fils et tes filles vivent sans connaître l’amour, le foyer et l’amitié. D’autres cheminent tout perdus et sans espoir. Ils ne connaissent pas une vie digne mais seulement l’incertitude, la dépression ou la peur. Ravive en nous l’attention envers ceux qui souffrent. Apprends-nous à nous rapprocher davantage de ceux qui sont tout-seuls. Guéris-nous de notre indifférence.

Viens Esprit de bonté de Dieu. Beaucoup parmi tes fils et tes filles ignorent ton amour et ta miséricorde. Ils s’éloignent de toi parce qu’ils ont peur de toi. Nos jeunes ne savent plus parler avec toi. Ton nom s’efface peu à peu des consciences. Eveille en nous la foi et la confiance en Toi. Fais de nous les porteurs de ta Bonne Nouvelle. Ne nous laisse pas orphelins.

Viens Esprit de Dieu qui donne la vie. Nous, tes fils et tes filles, nous ne savons pas prendre soin de la vie. Nous ne réussissons pas à avancer sans détruire, nous ne savons pas croître sans accaparer. Nous sommes en train de faire de ton monde un lieu de plus en plus insécurisé et dangereux. Chez beaucoup c’est la peur qui grandit et l’espérance qui s’éteint. Nous ne savons plus où nous allons. Répands sur nous ton élan créateur. Fais-nous marcher vers une vie plus saine. Ne nous laisse pas seuls. Viens nous sauver !

IN NEED OF SALVATION

José Antonio Pagola.

God’s Holy Spirit isn’t the property of the Church. The Spirit doesn’t belong exclusively to any religion. We ought to invoke the Spirit’s coming on the whole world that is so in need of salvation.

Come, O creator Spirit of God. In your world there is no peace. Your sons and daughters kill each other in ways cruel and blind. We don’t know how to resolve our conflicts without turning to the destructive force of arms. We’ve gotten used to living in a world made bloody through wars. Awaken in us a respect for each human being. Make us into builders of peace. Don’t abandon us to the power of evil.

Come, O liberating Spirit of God. Many of your sons and daughters live enslaved by money. We are trapped by a system that keeps us from walking together toward a more humane world. The powerful are getting richer, the weak are getting poorer. Release in us the strength to work for a world that is more just. Make us more responsible and more in solidarity. Don’t leave us in the hands of our selfishness.

Come, O renovating Spirit of God. Humanity is broken and fragmented. A minority of your sons and daughters enjoy a wellbeing that increasingly dehumanizes us. An overwhelming majority dies of hunger, misery and malnutrition. Inequality and social exclusion is growing among us. Awaken in us a compassion that fights for justice. Teach us always to defend the least. Don’t allow us to live with a sick heart.

Come, O consoling Spirit of God. Many of your sons and daughters live without knowing love, home, or friendship. Others journey lost and without hope. They don’t know what a life of dignity is: they only know uncertainty, fear or depression. Revive in us a concern for those who suffer. Teach us to be closer to those who are alone. Heal us of indifference.

Come, O good Spirit of God. Many of your sons and daughters don’t know your love or your mercy. They walk away from you because they fear you. Our young people don’t know how to talk to you any more. Your name has been wiped out from their consciences. Awaken in us faith and trust in you. Make us into carriers of your Good News. Don’t leave us orphans.

 

Come, O life-giving Spirit of God. Your sons and daughters don’t know how to take care of our lives. We don’t know how to progress without destroying, we don’t know how to grow without hoarding. We are making your world into a place that is more and more insecure and dangerous. Fear grows in many and smothers hope. We don’t know where you’re leading us. Fill us with your creative breath. Make us walk toward a more healthy life. Don’t leave us alone. Save us!

SALBAZIO PREMIAN

José Antonio Pagola. Itzultzailea: Dionisio Amundarain

Elizak ez du Jainkoaren Espiritu Santuaren jabetzarik. Espiritu Santua ez da erlijioena bakarrik. Espiritua mundu osora jaitsi dadin eskatu behar dugu, hain handia baitu salbazio-premia.

Zatoz, Jainkoaren Espiritu kreatzailea. Zure mundu honetan ez da bakerik. Zure seme-alabak elkar hiltzen ari dira, era itsu eta ankerrean. Ez dakigu geure liskarrak konpontzen, armen indar suntsitzailera jo gabe. Ohitu egin gara gerlak odoldutako munduan bizitzen. Iratzar ezazu gugan gizaki ororekiko begirunea. Egin gaitzazu bake-eraikitzaile. Ez gaitzazu utzi gaizkiaren boterepean.

Zatoz, Jainkoaren Espiritu askatzailea. Zure seme-alabetarik asko diruaren esklabo bizi da. Gizatasun handiagoko mundu baterantz bide egitea eragozten digun sistema batek harrapaturik. Boteretsuak gero eta aberatsago dira; ahulak gero eta pobreago. Eragin ezazu gugan mundu zuzenago baten alde jokatzeko indarra. Egin gaitzazu erantzuleago eta solidarioago. Ez gaitzazu utzi geure egoismoaren atzaparren pean.

Zatoz, Jainkoaren Espiritu berritzailea. Gizadia hautsia dago eta zatikatua. Zure seme-alabetako gutxiengo bat, gero eta gizatasun txikiagoko bihurtzen gaituen ongizateaz ari gara gozatzen. Gehiengo handi bat goseak hiltzen ari da, miseriaz eta elikatze-eskasiaz. Gure artean hazten ari da parekotasun-eza eta baztertze soziala. Iratzar ezazu gugan zuzenaren alde jokatzen duen errukia. Irakats iezaguzu beti azkenekoak defenditzen. Ez iezaguzu utzi bizitzen bihotz gaixo batekin.

Zatoz, Jainkoaren Espiritu kontsolatzailea. Zure seme-alabetarik asko bizi da maitasuna, sutondoa edo adiskidetasuna zer den ezagutu gabe. Beste batzuk hor dabiltza galdurik eta esperantzarik gabe. Ez dakite zer den bizitza duin bat, soilik ziurtasun-eza, ikara edo depresioa bizi dute. Berrindartu ezazu gugan sufrimendua dutenekiko ardura. Irakats iezaguzu bakartuago bizi direnengandik hurbilago bizitzen. Senda gaitzazu axola-faltatik.

Zatoz, Jainkoaren Espiritu ona. Zure seme-alabetarik askok ez du ezagutzen ez zure maitasuna, ez zure errukia. Zugandik urrundu egin dira, zure beldur direlako. Gure gazteek ez dakite jada zurekin hitz egiten. Zure izena ezabatzen ari da jendearen bihotzean. Iratzat itzazu gugan zurekiko fedea eta uste osoa. Egin gaitzazu zure Berri Onaren eroale. Ez gaitzazu utzi umezurtz.

Zatoz, Jainkoaren Espiritu bizitzailea. Zure seme-alabok ez dakigu bizia zaintzen. Ez dakigu aurrera egiten gauzak suntsitu gabe; ez dakigu hazten gauzak pilatu gabe. Zure mundu hau gero eta segurtasun gutxiagoko, gero eta arriskutsuago bihurtzen ari gara. Jende askorengan handituz doa ikara, eta itzaltzen ari da esperantza. Ez dakigu norantz goazen. Isur ezazu gu baitan zure hats kreatzailea. Egizu jo dezagula bizitza sanoago baterantz. Ez gaitzazu utzi bakarrik. Salba gaitzazu!

NECESSITATS DE SALVACIÓ

José Antonio Pagola. Traductor: Francesc Bragulat

L’Esperit Sant de Déu no és propietat de l’Església. No pertany en exclusiva a les religions. Hem d’invocar la seva vinguda al món sencer tan necessitat de salvació.

Vine Esperit creador de Déu. En el teu món no hi ha pau. Els teus fills i filles es maten de manera cega i cruel. No sabem resoldre els nostres conflictes sense recórrer a la força destructora de les armes. Ens hem acostumat a viure en un món ple de sang per les guerres. Desperta en nosaltres el respecte a tot ésser humà. Fes-nos constructors de pau. No ens abandonis al poder del mal.

Vine Esperit alliberador de Déu. Molts dels teus fills i filles vivim esclaus dels diners. Atrapats per un sistema que ens impedeix caminar junts cap a un món més humà. Els poderosos són cada vegada més rics, els febles cada vegada més pobres. Allibera en nosaltres la força per treballar per un món més just. Fes-nos més responsables i solidaris. No ens deixis en mans del nostre egoisme.

Vine Esperit renovador de Déu. La humanitat està trencada i fragmentada. Una minoria dels teus fills i filles gaudim d’un benestar que ens està deshumanitzant cada vegada més. Una majoria immensa mor de fam, de misèria i de desnutrició. Entre nosaltres creix la desigualtat i l’exclusió social. Desperta en nosaltres la compassió que lluita per la justícia. Ensenya’ns a defensar sempre els últims. No ens deixis viure amb un cor malalt.

Vine Esperit consolador de Déu. Molts dels teus fills i filles viuen sense conèixer l’amor, la llar o l’amistat. Altres caminen perduts i sense esperança. No coneixen una vida digna, només la incertesa, la por o la depressió. Revifa en nosaltres l’atenció als que viuen patint. Ensenyeu-nos a estar més a prop dels que estan més sols. Guareix-nos de la indiferència.

Vine Esperit bo de Déu. Molts dels teus fills i filles no coneixen el teu amor ni la teva misericòrdia. S’allunyen de Tu perquè et tenen por. Els nostres joves ja no saben parlar amb tu. El teu nom es va esborrant a les consciències. Desperta en nosaltres la fe i la confiança en Tu. Fes-nos portadors de la teva Bona Notícia. No ens deixis orfes.

Vine Esperit vivificador de Déu. Els teus fills i filles no sabem cuidar la vida. No encertem a progressar sense destruir, no sabem créixer sense acaparar. Estem fent del teu món un lloc cada vegada més insegur i perillós. En molts va creixent la por i es va apagant l’esperança. No sabem cap on ens dirigim. Infon en nosaltres el teu alè creador. Fes-nos caminar cap a una vida més sana. No ens deixis sols. Salva’ns!

NECESITADOS DE SALVACIÓN

José Antonio Pagola. Traduciu: Xaquín Campo

O Espírito Santo de Deus non é propiedade da Igrexa. Non pertence en exclusiva ás relixións. Temos de invocarmos a súa vinda ao mundo enteiro tan necesitado de salvación.

Ven Espírito creador de Deus. No teu mundo non hai paz. Os teus fillos e fillas mátanse de xeito cego e cruel. Non sabemos resolver os nosos conflitos sen acudirmos á forza destrutora das armas. Afixémonos a vivirmos nun mundo ensanguentado polas guerras. Esperta en nós o respecto a todo ser humano. Fainos construtores de paz. Non nos abandones ao poder do mal.

Ven Espírito liberador de Deus. Moitos dos teus fillos e fillas vivimos escravos do diñeiro. Atrapados por un sistema que nos impide camiñarmos xuntos cara a un mundo máis humano. Os poderosos son cada vez máis ricos, os débiles cada vez máis pobres. Libera en nós a forza para traballarmos por un mundo máis xusto. Fainos máis responsábeis e solidarios. Non nos deixes en mans do noso egoísmo.

Ven Espírito renovador de Deus. A humanidade está rota e fragmentada. Unha minoría dos teus fillos e fillas gozamos dun benestar que nos está deshumanizando cada vez máis. Unha maioría inmensa morre de fame, miseria e desnutrición. Entre nós medran a desigualdade e a exclusión social. Esperta en nós a compaixón que loita pola xustiza. Ensínanos a defendermos sempre aos últimos. Non nos deixes vivirmos cun corazón doente.

Ven Espírito consolador de Deus. Moitos dos teus fillos e fillas viven sen coñeceren o amor, o fogar ou a amizade. Outros camiñan perdidos e sen esperanza. Non coñecen unha vida digna, só a incerteza, o medo ou a depresión. Reaviva en nós a atención aos que viven sufrindo. Ensínanos a estarmos máis preto dos que están máis sos. Cúranos da indiferenza.

Ven Espírito bo de Deus. Moitos dos teus fillos e fillas non coñecen o teu amor nin a túa misericordia. Afástanse de Ti porque che teñen medo. Os nosos mozos xa non saben falaren contigo. O teu nome vaise borrando nas conciencias. Esperta en nós a fe e a confianza en Ti. Fainos portadores da túa Boa Noticia. Non nos deixes orfos.

Ven Espírito vivificador de Deus. Os teus fillos e fillas non sabemos coidarmos a vida. Non acertamos a progresar sen destruír, non sabemos crecer sen acaparar. Estamos facendo do teu mundo un lugar cada vez máis inseguro e perigoso. En moitos vai medrando o medo e vaise apagando a esperanza. Non sabemos cara a onde nos diriximos. Infunde en nós o teu alento creador. Fainos camiñar cara a unha vida máis sa. Non nos deixes sos. ¡Sálvanos!

需要救恩的人

若瑟×安多尼帕戈拉. 译者: 宁远

天主圣神不是教会的专有财产,并不专属于宗教。我们应该呼吁他来到这个如此需要救恩的世界。

天主的创造之神,请你快来。在你的世界上没有和平,你的儿女们盲目而残忍地相互杀害。如果没有那些毁灭性武器的力量,我们就不知道该如何解决冲突。我们竟习惯了居住在一个因着战争而沾满了鲜血的世界。请在我们心中唤醒对整个人类的尊重。请使我们成为和平的建设者。请不要将我们遗弃在罪恶的势力之下。

天主的解救之神,请你快来。你众多的儿女成为了金钱的奴隶,被一个阻止我们共同走向一个更加人性化的世界的体系所欺骗。权势们越来越富,弱小者却越来越穷。请将我们从武力之下解救出来,为能建设一个更加正义的世界。请使我们更加负责,更加团结互助。不要让我们陷在私心里。

天主的更新之神,请你快来。人类已经伤痕累累,支离破碎。你的子女中的一小部分享受着安逸舒适的生活,却以我们越来越人性毁灭为代价。一批数目巨大的儿女死于饥饿,赤贫和营养不良。在我们中间,贫富差距和社会排斥与日俱增。请在我们之中唤醒为正义而奋斗的怜悯。请教导我们永远成为弱小者的护卫者。请不要让我们以一颗病态的心生活。

天主的安慰之神,请你快来。你众多的儿女们不知道什么是爱,什么是家,什么是友谊。还有一些儿女生活堕落,毫无希望。他们不知道什么是有尊严的生活,有的只是迷茫,恐惧或抑郁。请在我们心内激起对在痛苦中辗转者的关注。请教导我们靠近那些孤苦无依者。请治愈我们的冷漠。

天主的善神,请你快来。你众多的儿女们既不认识你的爱也不认识你的仁慈。他们远离你,只因害怕你。我们的年轻人已不懂得与你交谈。你的名字已从他们的良心中抹去。请在我们心中唤醒对你的信德与信任。请使我们成为你的好消息的传报者。请不要让我们成为孤儿。

天主的生命之神,请你快来。你的儿女们不懂得关爱生活。我们不懂得在不制造毁灭的情况下发展,不懂得在不垄断的情况下增长。我们正在使你的世界成为一个越来越不安全而危险的地方。在许多人的心中,恐惧日益增加,而希望日益熄灭。我们不知道正在何处走去。请赐予我们你创造的气息。请使我们走向一个更健康的生命。请不要让我们孤立无援。救救我们吧!

El Espíritu de Dios está sobre ti

Publicado: 20 junio, 2011 en BIBLIA
Etiquetas: , ,

EL ESPÍRITU DE DIOS ESTÁ SOBRE TI
SANTIAGO CATALÁN, santi257@gmail.com
LA LAGUNA (TENERIFE).

ECLESALIA, 19/06/11, .- El Espíritu del Señor sobre mí, porque me ha ungido para anunciar a los pobres la Buena Noticia, me ha enviado a proclamar la libertad a los cautivos y la vista a los ciegos, para dar la libertad a los oprimidos y proclamar un año de Gracia del Señor” (Lc.4,18-19).

El Espíritu de Dios está sobre ti, porque Él te ha elegido, Él te ha llamado para darle al mundo como María lo hizo en su momento, como lo hicieron aquellos hombres y mujeres de Galilea,… como tú sabes en tu corazón que puedes hacer y… no, no digas que no vas a poder, que eso no va contigo, que tienes muchos defectos y vas a defraudar más que animar.

No, no digas eso porque así mismo respondió María: “¿Cómo va a ser eso si yo…?”. Pero el ángel le respondió: “No temas, puede que tú no seas capaz… pero el Espíritu de Dios vendrá sobre ti”. El resto… ya sabes cómo fue.

No, no digas que “no puedes” porque eso para Dios no es excusa; no digas que apenas tienes fe o que dudas; también las tuvo María y las tuvieron los apóstoles, incluso después de verle resucitado… pero el día de Pentecostés…. Ya conoces la historia.

No digas que eres un niño, un niño que no sabe ni hablar en público (ya lo argumentó el profeta Jeremías y… de poco le sirvió: el Señor pudo más que su supuesta inmadurez o falta de autoestima y ya sabes lo que luego este hombre de Dios hizo).

No digas que “sí” para quedar bien y luego pirarte como Jonás… porque allá donde quieras escapar Él te alcanzará, si huyes hasta el abismo… allí estará Dios, si escalas las cumbres más altas allí le hallarás; no hay lugar ni momento en el que Él no pueda estar contigo.

A ti, profe de Religión, que siempre estás dispuesto a sacrificar tu tiempo libre en tu colegio y en mil cosas más sin otro interés que dar a conocer los valores del Reino de Dios.

A ti, pescador que en alta mar, haya viento, lluvia, sol o marejada pasas horas y días curtiéndote al sol y al salitre con la esperanza de poder llevar a puerto aquello que te permitirá sobrevivir y mantener a los tuyos.

A ti, mujer de la limpieza del hospital en el que entregas horas sin fin, que aún a sabiendas de que con eso que te pagan no saldrás de pobre jamás… realizas ese trabajo con amor pensando en el bien de los enfermos y lisiados.

A ti, barrendero de barrio que recorres mil y una veces las mismas calles y rincones devolviendo el decoro a cada espacio para volver otra vez mañana… escobón en ristre dando a cada transeúnte tu sonrisa y tus buenos días.

A ti, educador social que a diario desgastas tu vida por acoger al sin techo, al cristo roto de los bancos sin dinero, de los portales encartonados y puentes desahuciados,… en tus manos y en tu mirada halla ese hermano su consuelo.

A ti, voluntaria de prisiones que llevas a esos antros de inhumanidad el aire fresco de la calle en el infierno veraniego saliente de los muros de cemento y la calidez del corazón abierto en los más fríos inviernos, dejando siempre tras las rejas al irte un pedacito de ti.

A ti, reponedor del hipermercado y a ratos cajero, otras veces anunciante de productos mientras con tu constante simpatía atiendes pacienzudo las mil y una formas en que la diversidad del mundo se expresa y presenta ante ti.

A ti, repartidora de publicidad que para que te abran una puerta tienes que tocar a diario mil timbres y que por cuatro monedas para atender a quienes de tu pobre sueldo necesitan acoges quejas de mil lugares -por esa publicidad no deseada-

A ti, testigo de Jehová, santo de los últimos días o cristiano católico neocatecumenal,… que vas de puerta en puerta anunciando la VERDAD a quien te quiera escuchar con la sola recompensa de la bondad de Dios que ve en tu corazón tu sana intención.

A ti, enferma de cáncer o de ésas otras malatías que dicen son sin retorno y que, sin embargo, no te impiden sonreír y animar incluso a quienes ante ti rinden su presencia, apoyo y cariño pero confundidos por tu coraje de heroína.

A ti, sindicalista que defiendes con honradez los derechos del pueblo trabajador afrontando no sólo el rechazo de empresarios de poca justicia sino también el corporativismo de tu propia directiva sindical.

A ti,…

A ti,… hermano y hermana, a ti Dios te llama.

A ti, Dios envía su espíritu y con Él y desde Él puedes llamarle “Papá”, como el niño que ríe satisfecho en los brazos seguros de su padre o de su madre.

A ti, que vives a menudo la vida como un torrente desbocado sin tregua para el descanso desde el instante en que te abres a la luz del nuevo día hasta que las persianas de tus ojos dicen sencillamente “hasta mañana”; a ti Dios te invita.

No esperes luminarias en el cielo ni llamaradas de fuego sobre tu cabeza; no supongas que el viento vaya a reventar las ventanas de tu casa anunciando la presencia del Espíritu de Dios; no sueñes con trompetas del apocalipsis para indicarte que… Él ha llegado a ti, porque… Él ya estaba en ti.

Él estaba en ti y tú en Él desde que fuiste concebido y desde el vientre materno te llamó y te consagró.

Él te consagró para ser su testigo, ser su apóstol del siglo XXI en cualquier ambiente en que te muevas.

Él te consagró para ser Él: amor en medio del mundo y bien sabes que no descansarás hasta que tú y Él seais uno.

Él te consagró para que quienes más amor necesitan descubran cada día que DIOS ES AMOR, que nadie está dejado de su mano y todo llega, a su hora, en su momento.

Él te consagró para ser un nuevo Cristo para todos los cristos rotos de este mundo y por ti redimidos con la fuerza y la sabiduría de Dios.

Él te consagró para ser voz de los sin-voz y los gritos de desesperación por las grandes injusticias hallen eco en los corazones de todos tus hermanos, también de quienes aparentan ser sordos y crueles con los más pequeños.

Él te llamó, Él te ungió, Él te consagró, Él te envió al mundo de mil y una maneras todos los días para que el mundo conozca el camino de la verdadera felicidad: el encuentro con Padre Dios.

El Espíritu de Dios está sobre ti, no temas, ponte en camino. (Eclesalia Informativo autoriza y recomienda la difusión de sus artículos, indicando su procedencia).

Invocación

Publicado: 8 junio, 2011 en BIBLIA
Etiquetas: , , , , ,

Pentecostés (A) Juan 20,19-23
INVOCACIÓN
JOSÉ ANTONIO PAGOLA, vgentza@euskalnet.net
SAN SEBASTIÁN (GUIPUZCOA).

ECLESALIA,08/06/11.- Según San Juan, el Espíritu hace presente a Jesús en la comunidad cristiana, recordándonos su mensaje, haciéndonos caminar en su verdad, interiorizando en nosotros su mandato del amor. A ese Espíritu invocamos en esta fiesta de Pentecostés.

Ven Espíritu Santo y enséñanos a invocar a Dios con ese nombre entrañable de “Padre” que nos enseñó Jesús. Si no sentimos su presencia buena en medio de nosotros, viviremos como huérfanos. Recuérdanos que sólo Jesús es el camino que nos lleva hasta él. Que sólo su vida entregada a los últimos nos muestra su verdadero rostro. Sin Jesús nunca entenderemos su sed de paz, de justicia y dignidad para todos sus hijos e hijas.

Ven Espíritu Santo y haznos caminar en la verdad de Jesús. Sin tu luz y tu aliento, olvidaremos una y otra vez su Proyecto del reino de Dios. Viviremos sin pasión y sin esperanza. No sabremos por qué le seguimos ni para qué. No sabremos por qué vivir y por qué sufrir. Y el Reino seguirá esperando colaboradores.

Ven Espíritu Santo y enséñanos a anunciar la Buena Noticia de Jesús. Que no echemos cargas pesadas sobre nadie. Que no dictaminemos sobre problemas que no nos duelen ni condenemos a quienes necesitan sobre todo acogida y comprensión. Que nunca quebremos la caña cascada ni apaguemos la mecha vacilante.

Ven Espíritu Santo e infunde en nosotros la experiencia religiosa de Jesús. Que no nos perdamos en trivialidades mientras descuidamos la justicia, la misericordia y la fe. Que nada ni nadie nos distraiga de seguirlo como único Señor. Que ninguna doctrina, práctica o devoción nos aleje de su Evangelio.

Ven Espíritu Santo y aumenta nuestra fe para experimentar la fuerza de Jesús en el centro mismo de nuestra debilidad. Enséñanos a alimentar nuestra vida, no de tradiciones humanas ni palabras vacías, sino del conocimiento interno de su Persona. Que nos dejemos guiar siempre por su Espíritu audaz y creador, no por nuestro instinto de seguridad.

Ven Espíritu Santo, transforma nuestros corazones y conviértenos a Jesús. Si cada uno de nosotros no cambia, nada cambiará en su Iglesia. Si todos seguimos cautivos de la inercia, nada nuevo y bueno nacerá entre sus seguidores. Si no nos dejamos arrastrar por su creatividad, su movimiento quedará bloqueado.

Ven Espíritu Santo y defiéndenos del riesgo de olvidar a Jesús. Atrapados por nuestros miedos e incertidumbres, no somos capaces de escuchar su voz ni sentir su aliento. Despierta nuestra adhesión pues, si perdemos el contacto con él, seguirá creciendo en nosotros el nerviosismo y la inseguridad. (Eclesalia Informativo autoriza y recomienda la difusión de sus artículos, indicando su procedencia).

 

INVOCAÇÃO

José Antonio Pagola. Tradução: Antonio Manuel Álvarez Pérez

Segundo São João, o Espírito faz presente Jesus na comunidade cristã, recordando-nos a Sua mensagem, fazendo-nos caminhar na Sua verdade, interiorizando em nós o Seu mandato de amor. A esse Espírito invocamos nesta festa de Pentecostes.

Vem Espírito Santo e ensina-nos a invocar a Deus com esse nome entranhado de “Pai” que nos ensinou Jesus. Se não sentimos a Sua presença boa no meio de nós, viveremos como órfãos. Recorda-nos que só Jesus é o caminho que nos leva até Ele. Que só a Sua vida entregue aos últimos nos mostra o Seu verdadeiro rosto. Sem Jesus nunca entenderemos a Sua sede de paz, de justiça e dignidade para todos os Seus filhos e filhas.

Vem Espírito Santo e faz-nos caminhar na verdade de Jesus. Sem a Tua luz e o Teu alento, esqueceremos uma e outra vez o Seu Projecto de reino de Deus. Viveremos sem paixão e sem esperança. Não saberemos por que o seguimos nem para quê. Não saberemos porquê viver e porquê sofrer. E o Reino continuará a esperar colaboradores.

Vem Espírito Santo e ensina-nos a anunciar a Boa Nova de Jesus. Que não deitemos cargas pesadas sobre ninguém. Que não opinemos sobre problemas que não nos dói nem condenemos a quem necessita sobre tudo acolhida y compreensão. Que nunca quebremos a cana gasta nem apaguemos a mecha vacilante.

Vem Espírito Santo e infunde em nós a experiência religiosa de Jesus. Que não nos percamos em trivialidades enquanto descuidamos a justiça, a misericórdia e a fé. Que nada nem ninguém nos distrai de segui-lo como único Senhor. Que nenhuma doutrina, prática ou devoção nos afaste do Seu Evangelho.

Vem Espírito Santo e aumenta a nossa fé para experimentar a força de Jesus no centro mesmo da nossa debilidade. Ensina-nos a alimentar a nossa vida, não de tradições humanas nem palavras vazias, mas do conhecimento interno da sua Pessoa. Que nos deixemos guiar sempre pelo Seu Espírito audaz e criador, não pela nosso instinto de segurança.

Vem Espírito Santo, transforma os nossos corações e converte-nos a Jesus. Se cada um de nós não muda, nada mudará na Sua Igreja. Se todos seguimos cativos da inércia, nada novo e bom nascerá entre os Seus seguidores. Se não nos deixamos arrastar pela Sua criatividade, o Seu movimento ficará bloqueado.

Vem Espírito Santo e defende-nos do risco de esquecer Jesus. Apanhados pelos nossos medos e incertezas, não somos capazes de escutar a Sua voz, nem sentir o Seu alento. Desperta a nossa adesão pois, se perdemos o contacto com Ele, continuará a crescer em nós o nervosismo e a insegurança.

 

INVOCAZIONE

José Antonio Pagola. Traduzione: Mercedes Cerezo

Secondo san Giovanni, lo Spirito rende Gesù presente nella comunità cristiana, ricordandoci il suo messaggio, facendoci camminare nella sua verità, interiorizzando in noi il suo comandamento di amore. Questo Spirito invochiamo nella festa di Pentecoste.

Vieni Spirito Santo, e insegnaci a invocare Dio con quel nome tenerissimo di “Padre”che ci ha insegnato Gesù. Se non sentiamo la sua presenza buona in mezzo a noi, vivremo come orfani. Ricordaci che solo Gesù è la via che ci conduce fino a lui. Che solo la sua vita consegnata agli ultimi ci mostra il vero volto del Padre. Senza Gesù non capiremo mai la sua sete di pace, di giustizia e dignità per tutte le sue figlie e i suoi figli.

Vieni Spirito Santo, e facci camminare nella verità di Gesù. Senza la tua luce e il tuo soffio, dimenticheremo prima o poi il suo Progetto del Regno di Dio. Vivremo senza passione e senza speranza. Non sapremo perché lo seguiamo e a quale scopo. Non sapremo perché vivere e perché soffrire. E il Regno continuerà ad attendere collaboratori.

Vieni Spirito Santo, e insegnaci ad annunciare la Buona Notizia di Gesù. Che non carichiamo nessuno di pesi troppo grandi. Che non pretendiamo né dare pareri su problemi per i quali non soffriamo o sentenze di condanna su chi ha bisogno soprattuto di accoglienza e comprensione. Che mai spezziamo la canna incrinata né spegniamo il lucignolo fumigante.

Vieni Spirito Santo, e infondi in noi l’esperienza religiosa di Gesù. Che non ci perdiamo in banalità mentre trascuriamo la giustizia, la misericordia e la fede. Che nulla e nessuno ci distragga dal seguirlo come unico Signore. Che nessuna dottrina, pratica o religione ci allontani dal suo Evangelo.

Vieni Spirito Santo, e aumenta la nostra fede perché esperimentiamo la forza di Gesù nel cuore stesso della nostra debolezza. Insegnaci ad alimentare la nostra vita non di tradizioni umane o di parole vuote, ma della conoscenza profonda della sua Persona. Che ci lasciamo guidare sempre dal suo Spirito audace e creatore, non dal nostro istinto di sicurezza.

Vieni Spirito Santo, trasforma i nostri cuori e convertici a Gesù. Se ciascuno di noi non cambia, nulla cambierà nella sua Chiesa. Se tutti continuiamo a essere prigionieri dell’inerzia, niente di nuovo e di buono nascerà tra i suoi seguaci. Se non ci lasciamo trascinare dalla sua creatività, il suo movimento resterà bloccato.

Vieni Spirito Santo, e difendici dal rischio di dimenticare Gesù. Prigionieri delle nostre paure e incertezze, non siamo capaci di ascoltare la sua voce né sentire il suo soffio. Risveglia la nostra adesione perché, se perdiamo il contatto con lui, continuerà a crescere in noi il nervosismo e l’insicurezza.

 

INVOCATION

José Antonio Pagola, Traducteur: Carlos Orduna, csv

D’après Saint Jean, l’Esprit rend Jésus présent dans la communauté chrétienne, en nous rappelant son message, en nous faisant cheminer dans sa vérité et en intériorisant dans nos cœurs son commandement d’amour. C’est cet Esprit que nous invoquons en cette fête de Pentecôte.

Viens, Esprit Saint, et apprends-nous à invoquer Dieu avec ce nom intime de “Père” que Jésus nous a enseigné. Car si nous ne sentons pas la bonté de sa présence au milieu de nous, nous vivrons comme des orphelins. Rappelle-nous que Jésus seul, est le chemin qui nous conduit vers lui. Que seule sa vie livrée pour les plus petits, nous montre son véritable visage. Sans Jésus, nous ne comprendrons jamais sa soif de paix, de justice et de dignité pour tous ses fils et pour toutes ses filles.

Viens, Esprit Saint, et fais-nous marcher dans la vérité de Jésus. Sans ta lumière et sans ton élan, nous oublierons souvent son Projet de royaume de Dieu. Nous vivrons sans passion et sans espérance. Nous ne saurons plus pourquoi nous le suivons ni pourquoi faire. Nous ne saurons plus pourquoi vivre ni pourquoi souffrir. Et le Royaume continuera à attendre des collaborateurs.

Viens, Esprit Saint, et enseigne-nous à annoncer la Bonne Nouvelle de Jésus. Que nous ne mettions pas de lourds fardeaux sur les épaules des autres. Que nous ne donnions pas de verdicts sur des problèmes qui nous font mal et que nous ne condamnions pas ceux qui ont besoin d’accueil et de compréhension. Que nous ne brisions jamais le roseau qui plie ni n’éteignions la mèche qui faiblit.

Viens, Esprit Saint, et mets en nous l’expérience religieuse de Jésus. Que nous ne nous perdions pas dans des superficialités alors que nous négligeons la justice, la miséricorde et la foi. Que rien ni personne ne nous distraient, nous empêchant de le suivre comme notre seul Seigneur. Qu’aucune doctrine, aucune pratique ou dévotion ne nous éloignent de son Evangile.

Viens, Esprit Saint, et augmente notre foi afin que nous expérimentions la force de Jésus au cœur même de notre faiblesse. Apprends-nous à nourrir notre vie, non pas de traditions humaines ou de paroles vides, mais de la connaissance intérieure de sa Personne. Que nous nous laissions toujours guider par son Esprit d’audace et de créativité et non pas par notre instinct de sécurité.

Viens, Esprit Saint, transforme nos cœurs et convertis-nous à Jésus. Car rien ne changera dans son Eglise, si chacun de nous ne change. Rien de bon ni de neuf ne naîtra parmi ses disciples, si nous continuons tous à être captifs de l’inertie. Son mouvement sera bloqué, si nous ne nous laissons pas entraîner par sa créativité.

Viens, Esprit Saint, et délivre-nous du risque d’oublier Jésus. Piégés par nos peurs et par nos incertitudes, nous ne sommes pas capables d’écouter sa voix ni de sentir son souffle. Eveille notre adhésion car, si nous perdons le contact avec lui, la nervosité et l’insécurité continueront d’augmenter en nous.

 

PENTECOST–INVOCATION

José Antonio Pagola. Translator: José Antonio Arroyo

According toSt John, the Holy Spirit brings Jesus alive into the Christian community, by reminding us about his message, inviting us to walk in his truth, and making us live his message of love. This is the Spirit we celebrate on the feast of Pentecost.

Come, Holy Spirit, and teach us to pray to God in his endearing name of Father, the way Jesus taught us. If we don’t feel his living presence in our midst, we will become like orphans. Remind us that Jesus alone is the Way that takes us to the Father. His life dedicated to the least among us show us his true face. Without Jesus, we will never understand his thirst for peace, justice and dignity for all.

Come, Holy Spirit, and make us walk in the truth of Jesus. Without his light and encouragement, we will never understand his project for thekingdomofGod. Our life will lack passion and hope. We won’t understand why we follow Him and for what. We won’t know the meaning of our lives or why we suffer. ThekingdomofGodwill continue to be in need of collaborators.

Come, Holy Spirit, and teach us how to announce the Good News of Jesus. Let’s stop throwing heavy burdens on others. Let us not create problems that don’t exist or condemn those who need help and understanding. Let us not break the weakened reed or extinguish the flickering wick.

Come, Holy Spirit, and instill in us the religious experience of Jesus. Let us not waste our lives in trivial pursuits while forgetting the respect for justice, mercy and faith. Let no one and nothing distract us from following the one Lord and Master. Let no doctrine, practice or devotion deviate us from his Gospel.

Come, Holy Spirit, and increase our faith so that we can experience Jesus’ strength at the very centre of our weakness. Teach us to feed our life, not with mere human traditions and weak words, but with the interior knowledge of his Person. May we always be guided by his courageous and creative Spirit and not by the mere instinct of security.

Come, Holy Spirit, transform our hearts and makes us surrender to Jesus. If none of us change, nothing in the Church will change. If all of us remain prisoners of our own inertia, nothing good or new will happen to our followers. If we do not let ourselves be carried by his creativity, every attempt to move will be stalled.

Come, Holy Spirit, and save us from the risk of forgetting Jesus. Prisoners of our own fears and uncertainties, we will not hear his voice or notice his encouragement. Awaken in us our attraction to him because, if we lose touch with him, we shall become more nervous and insecure.

 

DEI EGITEA

José Antonio Pagola. Itzultzailea: Dionisio Amundarain

San Joanen arabera, Espirituak presente bihurtzen du Jesus kristau-elkartean; haren mezua gogorarazten digu, egian ibilarazten gaitu, Jesusen maitasun-agindua gugan barneratuz. Espiritu horri dei egiten diogu Mendekoste-jai honetan.

Zatoz, Espiritu Santua, eta irakats iezaguzu Jainkoari dei egiten Jesusek irakatsi zigun bihotzeko izen honekin: «Aita» izenarekin. Gure artean haren presentzia ona sentitzen ez badugu, umezurtz biziko gara. Oroit iezaguzu Jesus bakarrik dela harenagana joateko bidea. Azkenak direnei emanik Jesusek bizi izan duen bizitzak bakarrik agertzen digula Aitaren aurpegia. Jesus gabe, sekula ez dugu ulertuko Aitak seme-alaba guztiez duen bake-egarria, zuzentasun- eta duintasun-egarria.

Zatoz, Espiritu Santua eta ibilaraz gaitzazu Jesusen egian. Zure argirik eta zure arnasarik ez badugu, behin eta berriz ahaztuko gara Jesusek Jainkoaren erreinuaz duen egitasmoaz. Surik eta esperantzarik gabe biziko gara. Ez dugu jakingo zergatik eta zertarako jarraitzen diogun. Ez dugu jakingo zergatik bizi eta zergatik sufritu. Eta Erreinuak lankideen zain jarraituko du.

Zatoz, Espiritu Santua, eta irakats iezaguzu Jesusen Berri Ona hots egiten. Ez dezagula zama astunik bota inoren gainera. Ez dezagula erabaki minik ematen ez diguten arazoez; ez ditzagula gaitzetsi batez ere onarpena eta ulermena behar dutenak. Ez dezagula sekula hautsi kanabera printzatua, ez dezagula itzali kordoka den metxa.

Zatoz, Espiritu Santua, eta ufatu gugan Jesusen esperientzia erlijiosoa. Ez gaitezela galdu hutsalkeriatan, ardurarik gabe alde batera utziz zuzentasuna, errukia eta fedea. Ez diezagula ez ezerk ez inork arreta kendu Jesus Jaun bakartzat hartzetik. Ez gaitzala ezerk ere urrundu Jesusen Ebanjeliotik, ez irakaspen batek, ez jarduera batek, ez debozio batek.

Zatoz, Espiritu Santua, eta handitu gugan fedea, geure ahuldadearen erdian berean Jesusen indarra esperimenta dezagun. Irakats iezaguzu geure bizitza elikatzen, ez giza tradizioekin, ez hitz hutsalekin ere, baizik Jesus barne-barnetik ezagutzearekin. Utz diezaiogula gidatzen, beti, haren Espiritu ausart eta kreatzaileari, eta ez gure segurtasun-senari.

Zatoz, Espiritu Santua, eralda ezazu gure bihotza eta itzularazi gu Jesusengana. Gutako bakoitza aldatzen ez bada, ez da aldatuko Eliza. Guztiek inertziari emanik bizi bagara, ez da jaioko Jesusen jarraitzaileen artean ezer berririk, ezer onik. Haren kreatibitateak arrasta gaitzan uzten ez badiogu, haren mugimendua blokeaturik geldituko da.

Zatoz, Espiritu Santua, eta babestu gaitzazu Jesus ahazteko arriskutik. Geure beldurrak eta segurtasun-ezak harrapaturik, ez gara gai haren ahotsa entzuteko, ez haren arnasa sentitzeko. Astindu ezazu gure atxikimendua, zeren, Jesusekiko lotura galtzen badugu, handituz joango da gu baitan urduritasuna eta segurtasunik eza.

 

INVOCACIÓ

José Antonio Pagola. Traductor: Francesc Bragulat

Segons sant Joan, l’Esperit fa present Jesús en la comunitat cristiana, recordant el seu missatge, fent-nos caminar en la seva veritat, interioritzant en nosaltres el seu mandat de l’amor. A aquest Esperit invoquem en aquesta festa de Pentecosta.

Vine Esperit Sant i ensenya’ns a invocar Déu amb aquest nom entranyable de “Pare” que ens va ensenyar Jesús. Si no sentim la seva presència enmig nostre, viurem com orfes. Recorda’ns que només Jesús és el camí que ens porta fins a ell. Que només la seva vida lliurada als últims ens mostra el seu veritable rostre. Sense Jesús mai entendrem la seva set de pau, de justícia i de dignitat per a tots els seus fills i filles.

Vine Esperit Sant i fes-nos caminar en la veritat de Jesús. Sense la teva llum i el teu alè, oblidarem una i altra vegada el seu Projecte del regne de Déu. Viurem sense passió i sense esperança. No sabrem per què el seguim ni per a què. No sabrem per què viure i per què patir. I el Regne seguirà esperant col•laboradors.

Vine Esperit Sant i ensenya’ns a anunciar la Bona Notícia de Jesús. Que no posem càrregues pesades sobre ningú. Que no dictaminem sobre problemes que no ens fan mal ni condemnem els qui necessiten sobretot acolliment i comprensió. Que no trenquem mai la canya esquerdada ni apaguem el ble vacil•lant.

Vine Esperit Sant i infon en nosaltres l’experiència religiosa de Jesús. Que no ens perdem en trivialitats mentre descurem la justícia, la misericòrdia i la fe. Que res ni ningú ens distregui de seguir-lo com a únic Senyor. Que cap doctrina, pràctica o devoció ens allunyi del seu Evangeli.

Vine Esperit Sant i augmenta la nostra fe per experimentar la força de Jesús al centre mateix de la nostra debilitat. Ensenya’ns a alimentar la nostra vida, no de tradicions humanes ni paraules buides, sinó del coneixement intern de la seva Persona. Que ens deixem guiar sempre pel seu Esperit audaç i creador, no pel nostre instint de seguretat.

Vine Esperit Sant, transforma els nostres cors i converteix-nos a Jesús. Si cada un de nosaltres no canvia, res canviarà en la seva Església. Si tots seguim captius de la inèrcia, res de nou ni de bo naixerà entre els seus seguidors. Si no ens deixem arrossegar per la seva creativitat, el seu moviment restarà bloquejat.

Vine Esperit Sant i defensa’ns del risc d’oblidar Jesús. Atrapats per les nostres pors i incerteses, no som capaços d’escoltar la seva veu ni de sentir el seu alè. Desperta la nostra adhesió doncs, si perdem el contacte amb ell, seguirà creixent en nosaltres el nerviosisme i la inseguretat.

 

INVOCACIÓN

José Antonio Pagola. Traduciu: Xaquín Campo

Segundo San Xoán, o Espírito fai presente a Xesús na comunidade cristiá, recordándonos a súa mensaxe, facéndonos camiñar na súa verdade, interiorizando en nós o seu mandato do amor. A ese Espírito, invocámolo nesta festa de Pentecoste.

Ven Espírito Santo e ensínanos a invocar a Deus con ese nome entrañábel de “Pai” que nos ensinou Xesús. Se non sentimos a súa boa presenza no medio de nós, viviremos coma orfos. Recórdanos que só Xesús é o camiño que nos leva ata el. Que só a súa vida entregada aos últimos nos mostra o seu verdadeiro rostro. Sen Xesús nunca entenderemos a súa sede de paz, de xustiza e dignidade para todos os seus fillos e fillas.

Ven Espírito Santo e fainos camiñar na verdade de Xesús. Sen a túa luz e o teu alento, esqueceremos unha e outra vez o seu Proxecto do reino de Deus. Viviremos sen paixón e sen esperanza. Non saberemos por que o seguimos nin para que. Non saberemos por que vivir e por que sufrir.E o Reino seguirá a esperar colaboradores.

Ven Espírito Santo e ensínanos a anunciar a Boa Nova de Xesús. Que non botemos cargas pesadas sobre ninguén. Que non ditaminemos sobre problemas que non nos doen nin condenemos aos necesitados sobre todo de acollida e comprensión. Que nunca quebremos a cana cascada nin apaguemos a mecha vacilante.

Ven Espírito Santo e infunde en nós a experiencia relixiosa de Xesús. Que non nos perdamos en trivialidades, mentres descoidamos a xustiza, a misericordia e a fe. Que nada nin ninguén nos distraia de seguilo como único Señor. Que ningunha doutrina, práctica ou devoción nos afaste do seu Evanxeo.

Ven Espírito Santo e aumenta a nosa fe para experimentar a forza de Xesús no centro mesmo da nosa debilidade. Ensínanos a alimentar a nosa vida, non de tradicións humanas nin de palabras baleiras, senón do coñecemento interno da súa Persoa. Que nos deixemos guiar sempre polo seu Espírito audaz e creador, non polo noso instinto de seguridade.

Ven Espírito Santo, transforma os nosos corazóns e convértenos a Xesús. Se cada un de nós non cambia, nada cambiará na súa Igrexa. Se todos seguimos cativos da inercia, nada de novo e bo nacerá entre os seus seguidores. Se non nos deixamos arrastrar pola súa creatividade, o seu movemento quedará bloqueado.

Ven Espírito Santo e deféndenos do risco de esquecer a Xesús. Atrapados polos nosos medos e incertezas, non somos capaces de escoitar a súa voz nin de sentir o seu alento. Esperta a nosa adhesión pois, se perdemos o contacto con el, seguirán medrando en nós o nerviosismo e a inseguridade.

La mejor compañía

Publicado: 7 junio, 2011 en ACTUALIDAD
Etiquetas: , ,

LA MEJOR COMPAÑÍA
GABRIEL Mª OTALORA, gabriel.otalora@euskalnet.net
BILBAO (VIZCAYA).

ECLESALIA, 07/06/11.- Se acerca Pentecostés y Juan nos conforta recordando a Jesús, que le pedirá al Padre un  Defensor que esté siempre con nosotros: el Espíritu de la Verdad. Como ocurrió con las primeras comunidades, que desarrollaron una sorprendente vitalidad en cuanto se pusieron a propagar la Buena Nueva gracias a la llegada del Espíritu en el momento en que más temerosos estaban. Una Iglesia misionera como la que propició Jesús, comprometida con el amor a los más pobres en el sentido más amplio del término, y abocada a los mismos problemas que tuvo el Maestro, incluso dentro de la comunidad creyente. Una vez recuperados los discípulos del mazazo de la crucifixión y del miedo a las autoridades judías, la experiencia de Jesús resucitado y Pentecostés lo cambió todo para sus seguidores, a pesar de que eran una minoría.

Al principio, judíos y cristianos siguieron viviendo unidos al culto del Templo y de la Ley de Moisés, como Jesús, aunque eran vistos por los de fuera como una secta judía llamada la secta de los nazarenos, según aparece varias veces en los Hechos; todavía no eran vistos como una nueva religión.

No fueron fáciles los primeros pasos, empezando por el rechazo cada vez mayor de los judíos al mensaje de un “Israel nuevo” abierto a todos los pueblos del orbe. ¿Cuántos fariseos como Saulo siguieron pensando que cumplían todos los requisitos de la ley de Moisés y que Jesús fue un mal sueño que ya pasó? ¿Cuántos cristianos hoy podemos estar pensando algo parecido del mensaje de Jesús, que no calan en la forma de pensar y obrar? Tuvo que ser chocante ver como aceptaban mejor a Cristo y a su mensaje de misericordia, de amor, de compartir entre iguales en Chipre, Asia Menor, Grecia o Roma, que en Israel. Su estilo de vida atraía sin dejar a nadie indiferente porque ofrecían una respuesta al anhelo humano de verdad y felicidad a pesar de lo inaudito de su afán de servicio sin atender a afinidades ni clases sociales. Su ejemplo llegó a preocupar, y mucho, a las autoridades romanas que les persiguieron y martirizaron hasta que llegó Constantino para hacer del cristianismo la religión oficial; con él se acabaron las terribles persecuciones pero también la independencia del mensaje cristiano, asimilándolo a los intereses de su imperio.

En cuanto a las mujeres, tuvieron una gran presencia en aquellos primeros años, en los que llegaron a presidir con normalidad comunidades cristianas. Tras la Pascua, fueron mujeres concretas las que aparecen con un papel visible en la misión paulina, las que desafían el orden establecido de la estructura patriarcal, y encuentran en el cristianismo un lugar donde reformular su sistema de creencias y valores desde su identidad femenina. Mujeres que, desde los inicios y en el seno del cristianismo antiguo, ejercieron una autoridad innegable en las comunidades porque a nadie se le escapaba que acompañaron a Jesús, fueron amigas suyas y testigos del Resucitado. Presidieron comunidades, sobre todo paulinas, y ayudaron con sus bienes, su sabiduría, influencia y valentía a los varones. De hecho, Pablo escribe que ser varón no es una condición necesaria para el reconocimiento de la autoridad apostólica en una persona (Romanos16, 7).

Claro que la Iglesia estuvo en peligro de dividirse en más de una ocasión, pero el Espíritu la mantuvo unida a medida que sus miembros oraban de forma unánime, trabajaban unidos por derribar las exclusiones injustas y sufrían también unidos. Existía una sensación de plenitud y entusiasmo provocado por una esperanza eufórica que invade toda la narración, como si nos quisiera contagiar a todos los que seguimos sus pasos. Los Hechos narran el camino de seguimiento a Jesús que hicieron algunos de sus seguidores, como una invitación a todos los que venimos por detrás. Las similitudes son evidentes:

1 – Los seguidores de Jesús se pasaban el día dando ejemplo de vivir cristianamente y predicando sin esperar a que les vengan a escuchar sino que salían a buscar a la gente, da igual si eran judíos o paganos, de una franja social u otra, expresada en el “ved como se aman”. Y lo hacen sin amedrentarse ni usar tácticas en función del qué dirán. Es una de las cosas que más enfatiza el libro de los Hechos de los Apóstoles: asombraban a quienes les escuchaban predicar porque se manifestaban con claridad y audacia, como Jesús.

2 – Cristo no escogió a los mejores según el criterio humano. Sí que transformó por amor a prostitutas y recaudadores de impuestos, y no fue menos chocante que su gracia tocase a un fariseo perseguidor de cristianos, como fue Saulo, para convertirlo en el más destacado misionero de los gentiles.

3 – Los apóstoles no se centran en condenar sino en salvar. Hablan de que mataron a Jesús por ignorancia y no se ensañan contra los que urdieron las infamias para colgarle en una cruz. No realizan cruzadas contra los personajes involucrados en la muerte de Cristo, que seguían acechantes, y que tampoco dudaron en hacer con ellos lo mismo que hicieron con Jesús. Como afirma Anselm Grün, aunque el amor no tiene armas, los tiranos tienen miedo de él.

4 – Pero cuando fueron acusados, también se convirtieron en testigos al defenderse con su fe ante el Sanedrín dejando a las autoridades judías y religiosas en evidencia. Si los apóstoles hubiesen vivido calladamente su fe y a trabajar por el Reino con un poco de diplomacia, posiblemente las autoridades judías les hubiesen ofrecido algún pacto de no agresión para salvar su prestigio y sus vidas a cambio de no socavar el prestigio de las autoridades. Unos dirigentes a los que Jesús ofreció la Buen Nueva directamente. Lo importante es que se mantuvieron firmes en su pretensión de cambiar el corazón desde el amor para superar las situaciones de exclusión que padecía una mayoría (sentirse indeseable a los ojos de los demás, desposeídos de bienes y cariño, etc.), cosa que incomodaba a aquellos legalistas protegidos bajo el paraguas teocrático.

5 – En el libro de Hechos, Lucas muestra que toda la vida de la Iglesia continuaba girando en torno al Cristo viviente, resucitado, apoyada en dos pilares: a) La celebración de la fe como encuentro alegre de los hombres y mujeres que necesitan alabar y agradecer los dones de Dios. Era la fiesta que alienta el Espíritu más que una obligación ritual. b) El servicio a los pobres o diakonía de atención preferente a los más necesitados.

Por lo tanto, cuando una Iglesia comienza a volverse aburrida y monótona en su testimonio, temerosa de perder un poder mundano que nunca debió tener, necesita volver urgentemente al Espíritu, a la audacia y la enseñanza del libro de los Hechos y las cartas de los apóstoles: ¿qué fue lo que pasó para que el evangelio brotase con fuerza y saliese de los confines del judaísmo hasta alcanzar en una sola generación los límites del mundo entonces conocido? Una pregunta que debe interpelarnos en tiempos de crisis generalizada. Pero en Occidente vivimos alejados de aquellas vivencias porque padecemos el mismo yugo de Constantino y Teodosio. La Iglesia institución se jacta de no entrar en política, pero no acaba de salir de ella al constituirse como un Estado, con su inmunidad diplomática, sin que nadie acierte a justificar una estructura de poder y ostentación como la del Vaticano, en pleno siglo XXI. Pero se resiste a entrar en la otra política, la que defiende a los perseguidos por causa de la justicia, y hacerse buena noticia con ellos; como Jesús. (Eclesalia Informativo autoriza y recomienda la difusión de sus artículos, indicando su procedencia).